Globaltourplanner

อุทยานและศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติ

ภูฎานมีพื้นที่ทางการประกาศให้เป็นพื้นที่เขตสงวนอยู่มากถึงร้อยละ 32 โดยที่ร้อยละ 9 เป็นเขตคาบเกี่ยวทางชีวภาพ

1. 1. อุทยานแห่งชาติจิกมี โดร์จี วังซุก

มีเนื้อที่ 4,394 ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นในปี 1974  มีพื้นที่ส่วนใหญ่อย่ในเขตตอนบนของประเทศ

1. 2. อุทยานแห่งชาติทรุมชิงลา

มีเนื้อที่ 786 ตารางกิโลเมตร

1. 3. ศุนย์อนุรักษ์ธรรมชาติกูลุงชู

มีพื้นที่ 1,300  ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นเพื่ออนุรักษ์พันธุ์กวางสัมบรและนกกระเรียนคอดำ

1. 4. ศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติซักเต็ง

มีเนื้อที่ 650 ตารางกิโลเมตร อยู่ติดพรมแดนอินเดียด้านรัฐอรุณาจัลประเทศ

1. 5. อุทยานแห่งชาติแบล็กเมาต์เทน

มีเนื้อที่ 1,723 ตารางกิโลเมตร มีเขตนิเวศสองเขต

1. 6. อุทยานแห่งชาติมานัส

มีเนื้อที่ 1,023 ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นในปี 1966 กินอาณาเขตตั้งแต่ตอนใต้ของอุทยานแห่งชาติแบล็กเมาต์เทนลงใต้มาไกลถึงรัฐอัสสัม

1. 7. ศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติพิบโซ

มีเนื้อที่ 278  ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1974 ตั้งอยู่ตรงพรมแดนติกับอินเดีย เป็นเขตอนุรักษ์ป่าสาละพันธุ์ (Shorea robasta)

1. 8. ศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติคาลิง/โนลี

มีเนื้อที่ 273 ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นในปี 1984 เพื่อคุ้มครองพันธุ์สัตว์ในพื้นที่กึ่งเขตร้อน

1. 9. ป่าสงวนโตซา

มีเนื้อที่ 644 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตะวันตก ตรงพรมแดนด้านที่ต้ดกับหุบเขาชุมบีของทิเบต